نبود در تار و پودش          ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@ نبودش @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف از آسمون و مهتابه ، تموم خونه ديدار اين خونه

فقط خوابه ، تو كه رفتي هواي خونه تب داره ،داره از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره،دارم مي ميرم از بس غصه خوردم،بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم،همون كه فكرنمي كردي نمونده پيشت،ديدي رفت ودل ماروسوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت هاهمه خاموشن،به جاي كفتروگنجشك كلاغاي

سياه پوشن ،چراغ خونه خوابيده توي دنياي خاموشي،ديگه ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي ، شده كارش فراموشي ، ديگه بارون نمي

باره اگر چه ابر سياه ، تو كه نيستي توي اين خونه،ديگه آشفته

بازاريست ، تموم گل ها خشكيدن مثل خار بيابون ها، ديگه از

رنگ و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيم و سفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي ميرم ، ولي

تا لحظه مردن

نمي گيرم

دل از

تو

دوباره باز خواهم گشت...

نمی دانم چه هنگام٬از کدامین راه...

ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت...

و چشمان تو را با نور خواهم شست...

به دیوار حریم عشق باز تکیه خواهم کرد...

رسوم عشق ورزی را دوباره زنده خواهم کرد...

به نام عشق و زیبایی٬نفس را خطبه خواهم کرد...

تقدیم به مهسا (نانی)جونم که گفت من رفتم , اما نرفتم , گفت بهانه داشتم اما نداشتم

منم دوست دارم عزیزم (بترکه چشم حسود)

نوشته شده توسط حمید

کنار پنجره می آیم

نسیم تبسم تو جاریست

قاصدکها آمده اند

در رقص باد و یاد

سبز

سپید

سرخ...

و این آخرین قاصدک

چقدر شبیه لبخند خداحافظی توست!

****

می خوانمت

با هفت زبان

در اوج عشق و عاطفه ایستاده ای

سرشار از تکلم درخت و آفتاب

سرشار از تنفس آینه و عود

سرشار از بلوغ آسمان

و من هر چه می آیم

به انتهای خطوط دستان تو نمی رسم

می خواهم در بیرنگی گم شوم

****

نمی دانم

شابد به نسیمی که صبح گاه

در سایه روشن حسرت و لبخند

از کنار دستهایت عبور کرد

می اندیشی

و من به آن بادبادکی فکر می کنم

که در سپیده دم ستاره و اسپند

در نگاه زلال تو تخم گذاشت

و تو نم نم

در تنهایی و ماه

ناپدید شدی

و تنها رد پایت

در امتداد مسیرهای خیس بی پایان

جا ماند

****

جای تامل نیست

قاصدکها آمده اند

و تو در سرود خلسه و خاکستر

ناپیدا شده ای

و من به معراج نیلوفرانه تو می اندیشم

و به انتظار شب بوها

که در بهاری زرد

به شکوفه نشست

****
نمی دانم کدام پرنده

در نبض مدادهایت جاری بود

که هیچ کاغذی

در وسعت حجم آن نگنجید

راستی نگفتی کدام باد

بادبادکهایت را با خود برد

****
پنجره را می بندم

خانه در موسیقی لبخند تو گم می شود

و آفتابگردان نگاه تو

در آسمان هشتم

ناتمام ادامه دارد

و من

به یاد آن پرنده ای می افتم

که صبح

در متن بلوغ و آفتاب

ناپیدا گم شد

ناپیدا گم شد...

(نوشته شده توسط حمید)

        سوختمو خاکسترم را باد برد                                    بهترین یارم  مرا از یاد برد

می خوام با تو بگویم قصه مرگ عشقم را

می خواهم تو بدانی غم شب هایم را

                                              می خواهم که تو خواهی تن خسته و بیمارم را

                                              می خواهم که تو ببوسی لب تب دار مرا

می خواهم که بدانی عشق من رفته زدستم

بی آنکه بداند من اسیر چشم هایش شدم

                                                         چشم هایی که در آن اثری از عشق نبود

                                                        می خواهم که فریاد بزنم

                   من دوست داشتم کسی را که مرا دوست نداشت

کسی رو دوست داشتم که می دونست با دل من چه کرده ، می دونست با روزو شب من چه کرده ،

می دونست زندگیم بی نور چشماش سرده ، می دونست دلم پر درده، ولی رفت!!!

کسي كه ميدونه چشم انتظلرشم ..... كسي كه ميدونه بي قرارشم .....كسي كه ميدونه تا ابد دلدارشم ........ول برنمي گرده

مي دونستم كه يه روز ميري ازم جدا ميشي

                                                       مي دونستم كه ميري يار غريبه ها ميشي

به خدا خوب ميدونستم كه با من نميموني

                                                      مي دونستم ميكني دل از دلم به آسوني

نمي دونم ......؟!شايد دلش از سنگ بود ........يا دلش واسه كسي ديگه تنگ بود ....... نگاش با دل من در جنگ بود ......... هر چي بود با دلم همرنگ بود .......... ول رفت!

بگو اين دل كه تو داري جنسش از سنگه هنوز ؟

                                                          مي دونستم زير پا ميگذلري حرفاتو يه روز

مي دونستم كه دروغه دل به دل راه نداره

                                                         شايدم فقط دلاي ما به هم راه نداره.....؟!

ثانيه هاي با تو بودنم گذشته ... بي يادگارو بدون هيچ اثري .... و من در امتداد جاده ها كه به انتها رسيده اند ،دوباره اسير دلتنگي شدم ..........

به خدا خوب مي دونستم كه دلت دل نميشه

                                                              مي دونستم ناتموم عشق باطل نميشه

مي دونستم كه ميموني يه روز تو حسرت بهشت

                                                           اين همه دردو مي ذارم به حساب سرنوشت

با تو رفتن و بودن خيالي بود كه محو شد،در اين خزان بي كسي اي آشنا با غصه دلم !اي غريبه با احساسم !چه مي شد مي ماندي در اين وادي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

قول میدم وقتی که نیستی عکستو بغل نگیرم

قول می دم روزی هزار بار واسه اشکات نمیرم

قول می دم وقتی که نیستی پای عشق تو نسوزم

قول می دم در انتظارت چشمامو به در ندوزم

می دونی که خیلی خستم، می دونی دلم گرفته

می دونی دوریت عذابه، می دونی گریم گرفته

می دونم بر نمی گردی، می دونم رفتی که رفتی

دروغ بود هر چی می گفتی ، می دونم

همیشه تو مهربونی واسه این قلب شکسته

واسه این حس غریبم که فقط دل به تو بسته

بیا برگرد اگه که قلبم تورو از خونه نرونده

دیگه از آخر قصه حتی یک لحظه نمونده

بهم گفتی هر وقت خواستی گریه کنی برو زیر بارون تا نکنه یه موقع یه نامرد اشکاتو ببینه و بهت بخنده

ولی وقتی داشتم گریه میکردم آسمون آفتابی بودو تو هم اون دور وایساده بودی داشتی بهم می

خندیدی

خدایا گفتی به دلشکستگان امیدی

دلم شکست

دلم خون شد

دلم مرد

پس کی به عهد خود وفا می کنی

یه دوست خوب خیلی زود از پیشت میره ، ولی یه دوست بدو نمهربون تا ابد باهات میمونه و جلوی چشماته ، دلم میخواست اونی که دوستش دارم بد بود

به من چیزی بگو شاید هنوزم فرصتی باشه

هنوزم بین ما شاید یه حسه تازه پیداشه

یه راهی روو به من وا کن توی این بیراهه ی بن بست

یه کاری کن برای ما ، یه مایی هنوزم هست

به من چیزی بگو از عشق از این حالی که من دارم

من از احساس شک کردن به احساس تو بیزارم!

دختري بود که جز تو کسي را نداشت

جز تو کسي را عاشقانه دوست نداشت

رهايش کردي تک و تنها

چه آسون سپردي به دست تقدير او را

حالا باغ خزان زده قلبش را ببين

دريغ کردي از او خورشيد گرم وجودت را

چه آسون از ياد بردي او را

دوريت خزان کرد بهار عمرش را

مثل هميشه باز از تو مي نويسه

لحظه اي يادت از او جدا نميشه

هق هق گريه هايش را گوش کن

چقدر غمگين است لحظه هايش بي تو